Limburg zonder carnaval

Hoewel ik geen carnavalsvierder ben, gingen we tot twee jaar geleden met de familie naar de optocht in Limburg. In een poging de meiden wat van de lokale cultuur mee te geven stonden we uren wachtend en kijkend langs de weg in Sittard. Vaak in de kou, soms met zon en minder vaak met regen gelukkig.

Met een portie nonnevotten en een berg snoep in het vooruitzicht kreeg ik R en de meiden heel lang moeiteloos mee. De kinderen verkleed in bij elkaar verzamelde outfits en (hoe ouder, hoe minder) geschminkt. Ze hielden het best lang vol, de jaarlijkse gekkigheid in het zuiden.

Totdat op een gegeven moment de meiden direct na de snoepwagens (uit de reclamewagens aan het begin van de optocht) meteen weer naar huis wilden. En zelfs R al het café in wilde duiken nog voor de optocht voorbij was. Dan wordt het wel een heel gewoon rondje snoep en nonnevotten.

Limburg liever zonder

Voor het eerst in jaren valt de krokusvakantie in Rotterdam samen met carnaval. Laatst kwam ik deze foto weer tegen ( jongste in tenue, smelt) en stelde ik (in een zwak moment) voor om weer eens te gaan? “Nee mam, Limburg is leuker zonder carnaval”. En…Dat ben ik met ze eens.

Het moet in je genen zitten het carnavalsgebeuren en dat ontbreekt bij mij. Mijn moeder heeft er ook niks mee. Na de middelbare school ben ik nog één keer terug gegaan om te vieren, maar daarna nooit meer. Als je er niet veel mee hebt en je wordt niet al weken meegesleurd door de  gekte (op alle plekken in de provincie), dan blijf je beter in het Rotterdamse. Daar waar niemand begrijpt hoe het kan dat alles drie dagen compleet stil ligt voor een feestje.

Met uitbundige verkleedpartijen ( “Nee schat, je hoeft nergens op te lijken, origineel zijn en dan kan alles hier.”), wachten in de kou, snoep vangen en nonnevotten in het geheugen, hebben ze toch een portie Limburgse cultuur mee gekregen. Dat carnaval vieren voor pubers ook gaat om jongens versieren, (te) veel drinken en zo laat mogelijk thuis komen, boeit ze niet. Ook fijn.

Eind van de week reis ik met jongste op de valreep nog even naar het zuiden; snel nog wat nonnevotten halen voor het seizoen weer voorbij is.

Ben ik toch benieuwd: vier jij carnaval? En zoja, waar…? 

  1. Natuurlijk vier ik carnaval. In Oeteldonk. Het Bourgondische carnaval waar iedereen gelijk is. Geen verkleedpartijen maar wel de kiel en de rood wit gele sjaal. Samen met mijn lief, de kleine mannen en dierbare vrienden. Het zijn de mooiste dagen van het jaar xx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *